In Extremo:Verehrt und Angespien (1999)
De Deutsche Bands Wiki
![]() |
|
| Verehrt und Angespien (01.09.1999) | |
| In Extremo | |
| Cronologia | |
| « Weckt die Toten! (1998) | |
| Sünder ohne Zügel (2001) » |
[editar]Merseburger Zaubersprüche
|
Hört von den sieben Vaganten
Die ihr Glück in der Hölle fanden Behangen mit Fetzen und Schellen Die so laut wie Hunde bellen Ihr Lachen ist Sturm und Gewitter Feiern und zechen bis kommt der tödliche Schnitter Verehrt und angespien Sind sie bekannt im ganzen Land Von allen In Extremo genannt Eiris sazun idisi Sazun hera duoder Suma hapt heptidun Suma heri lezidun Suma clubodun Umbi cuoniouuidi Insprinc haptbandun Invar vigandun
|
Ouça sobre os sete vagabundos
Que acharam sua sorte no inferno Armados com livros e sinos Com o uivo alto como lobos Sua risada é forte como o trovão Celebrando e enganando até que o estripador chegue Admirados e esquecidos Eles são conhecidos por toda a terra E chamados por todos como In Extremo Uma vez o Idisi montou um forte Para este lugar e outros Alguns cadáveres famintos Alguns esnconderijos da horda Alguns perderam as terras para os bravos Grandes fortes seguram um ação mas nunca uma intenção
|
[editar]Ich kenne alles
|
Ein alter Fisch riecht nicht mehr frisch
Die gute Zeit vergißt man in der schlechten Ein Baum der Gummi schwitzt ist wurzelkrank Wer die Mutter freit, dem klagt die Tochter bald ihr Leid Ich kenne Rom in seiner Macht Ich kenne die Träume in der Nacht Ich kenne alles auf Punkt und Strich Ich kenne nur einen nicht- und der bin ich Nicht hinter jedem Schleier wallte Frömmigkeit Und in die Kutte passt ein Pfaffe nur hinein So wie der Diener muß der Herr beschaffen sein Viereckig kann der Wagen doch nie ein Rad sein Ich kenne den Narren am Breigesicht Ich kenne das ganze Leidgewicht Ich kenne alles auf Punkt und Strich Ich kenne nur einen nicht- und der bin ich Nicht nur die Dornen- auch die Rosen stechen Der Schleicher wird mit Gott noch leiser sprechen Die Flügel hat der Wind und nicht das Blatt Ich kenne den Geizhals an seinem Gang Ich kenne den Tod, der alles raubt Ich kenne den Wams am Kragensitz Ich kenne alles auf Punkt und Strich Ich kenne nur einen nicht - und der bin ich
|
Um velho peixe não cheira como novo
Os bons tempos são esquecidos sob os tempos ruins Uma nova árvore que cresce sobre uma raíz apodrecida Qualquer um que propor para a mãe terá de ouvir o sofrimento da filha Eu conheci Roma em seu poder Eu conheço os sonhos da noite Eu conheço tudo perfeitamente A única coisa que eu não conheço é - eu mesmo Piedade não roda em todas as veias E apenas um clérigo possui tal hábito O mestre tem que ser o mesmo que o servo Um carro pode ser retangular, mas nunca uma roda Eu conheço os tolos, pela sua cara podre Eu conheço o círculo da dor Eu conheço tudo perfeitamente A única coisa que eu não conheço é - eu mesmo Não apenas os espinhos, mas as pétalas da rosa também O hipócrita que conversa com o deus silenciosamente As asas que o vento tem sem raiz alguma Eu conheço a escória pela sua estupidez Eu conheço a morte, que tudo rouba Eu conheço o larápio, pelo jeito que nos engana Eu conheço tudo perfeitamente A única coisa que eu não conheço é - eu mesmo
|
[editar]Herr Mannelig
|
Bittida en morgon innan solen upprann
Innan foglarna började sjunga Bergatroliet friade till fager ungersven Hon hade en falskeliger tunga Herr Mannelig Herr Mannelig trolofven i mig För det jag bjuder så gerna I kunnen väl svara endast ja eller nej Om i viljen eller ej Eder vill jag gifva de gångare tolf Som gå uti rosendelunde Aldrig har det varit någon sadel uppå dem Ej heller betsel uti munnen Herr Mannelig, Herr Mannelig... Sådana gåfvor toge jag väl emot Om du vore en kristelig qvinna Men nu så är du det värsta bergatroll Af Neckens och djävulens stämma Herr Mannelig, Herr Mannelig... Bergatrollet ut på dörren sprang Hon rister och jämrar sig svåra Hade jag fått den fager ungersven Så hade jag mistat min plåga Herr Mannelig, Herr Mannelig...
|
Numa manhã cedo, antes do sol nascer
E os pássaros cantarem sua doce canção O Troll da montanha pediu a mão da fada da luz Ela tinha uma falsa língua Senhor Mannelig, Senhor Mannelig, case-se comigo Por tudo que eu lhe dei alegremente Pode responder, apenas sim ou não Você aceita ou você rejeita Para você eu darei os doze mandamentos Que foram agraciados num negro buraco Nunca tiveram uma sela montados em suas costas Muito menos em suas bocas Senhor Mannelig, Senhor Mannelig... Presentes como esse eu aceitarei alegremente Se você fosse uma mulher Cristã Mas eu sei que você é o pior Troll da montanha Nascido do berço de Necken e do Diabo Senhor Mannelig, Senhor Mannelig... O Troll da montanha saiu correndo pela porta e assim ela chorou altamente "E agora eu consegui esta linda redenção de meu sofrimento eu livre já estou" Senhor Mannelig, Senhor Mannelig...
|
[editar]Pavane
|
Belle, qui tiens ma vie
captive dans tes yeux, viens tôt me secourir, ou me faudra mourir tôt me secourir, ou me faudra mourir Qui m'as l'âme ravie d'un souriz gracieux, viens tôt me secourir, ou me faudra mourir tôt me secourir, ou me faudra mourir
|
A beleza que me mantém vivo
Você, a beleza, que capturou Minha vida com os olhos dela Que roubou minha alma Com seu sorriso gracioso Venha agora para me libertar Ou eu irei morrer
|
[editar]Spielmannsfluch
|
Es war einmal ein König an Land und Dingen reich
Der saß auf seinem Throne finster und bleich Was er sinnt ist Schrecken, was er blickt ist Wut Was er spricht ist Geißel, was er schreibt ist Blut Einst zog zu diesem Schlosse ein edles Sängerpaar Einer hat schwarze Locken, der andre ist grau von Haar Der Graue sprach zum Jungen: „Sei bereit mein Sohn, Spiel die besten Lieder, stimm an den vollsten Ton!“ Es regnet, es regnet Blut Es regnet den Spielmannsfluch Es spielen die beiden Sänger im hohen Säulensaal Auf dem Throne sitzt das Königspaar Der König so prächtig wie blutiger Nordenschein Die Königin so süß wie der Sonnenschein Sie singen von Lenz, Liebe, Heiligkeit Sie zerfloss in Wehmut, Lust war auch dabei Ihr habt mein Volk geblendet, verlangt ihr nun mein Weib? Der König schreit wütend, er bebt am ganzen Leib Es regnet, es regnet Blut... Des Königs Schwert blitzend des Jünglings Brust durchdringt Statt der goldnen Lieder nun ein Blutstrahl springt Der Jüngling hat verröchelt in seines Meisters Arm Dann schreit der Alte schaurig, der Marmorsaal zerspringt Du verfluchter Mörder, du Fluch des Spielmanns Tun Umsonst sei all dein Ringen, mit Blut befleckt dein Tun Des Königs Namen meldet kein Lied, kein Heldenbuch Versunken und vergessen- das ist des Spielmanns Fluch Es regnet, es regnet Blut...
|
Era uma vez um rei rico numa terra rica
Ele sentou em seu trono, pálido e sombrio O que ele pensa é horror, o que ele vê é ira O que ele diz é pecado, o que ele escreve é sangue Uma vez uma dupla de artistas foi até seu castelo Um com olhos negros, outro com cabelos grisalhos O de cabelos grisalhos disse ao garoto: "Esteja pronto meu filho, toque as melhores músicas, alcance a mais harmoniosa nota!" Chove, chove sangue Chove a maldição do Artista Ambos os músicos tocaram no mais alto quarto com as maiores colunas O casal Real sentou no trono O Rei mais sombrio do que a penumbra do norte A Rainha mais doce do que um raio-de-sol Eles cantaram sobre primavera, amor, solidão Eles voaram pela melancolia, e a Dama se encantou pelo garoto "Vocês cegaram minha nação, e agora querem tomar minha esposa?" O Rei berrou furiosamente, seu corpo inteiro tremia Chove, chove sangue... Insano, a espada do Rei perfurou o peito do jovem Ao invés de canções douradas apenas o som do sangue jorrando O jovem sucumbiu nos braços de seu mestre O velho homem enlouqueceu e a fúria desvairou por toda a terra Seu assassino maldito, você será amaldiçoado pela morte do jovem Artista Seus anéis para nada são, suas intenções cobertas de sangue estão O nome do Rei não aparece em música alguma, em livro de heróis algum Podre e esquecido, esta é a maldição do Artista Desolado Chove, chove sangue...
|
[editar]Weiberfell
|
Ich fing ihr Herz an einem Sommertag
Der auf dem Wasser so müde lag Die Luft erbrach sich fast vor Fruchtbarkeit Und unsereins der hat schon lang nicht mehr Sich in ein Weiberfell hineingewühlt Sie sang ihr schönstes Lied so schwarz wie Teer Bis die Nacht herunterfiel Da lag sie da ohne ihr Kleid Ich hieb drei Zweige ab vom Strauch Und legte sie dann auf ihren Bauch Sie war so jung und alt genug Und auch der Nabel war versteckt vom Haar Und tief darunter lag der Muschelmund Egal was ihr so von mir denkt Sie hat mir nicht nur eine Nacht geschenkt Leider schnell wie Schnee der zerrinnt Nur ein Traum am bleichen Teich Zuletzt hat mich das Luder doch genarrt Ohne ihren Mund, das Gras war hart Und auch das Wasser ist kein Weiberschoß Wenn man sich am bleichen Teich verirrt Mit einer Mondfrau paart vielleicht Wird dann mein Herz die Schmerzen los Und singt der Liebe bald ein neues Lied Wie ein Netz die Muscheln aus der Tiefe zieht Nur ein Traum am bleichen Teich
|
|
[editar]Miss Gordon Of Gight
|
Instrumental
|
|
[editar]Werd ich am Galgen hochgezogen
|
Die Inquisition die hält mich schon
Mit bösem Blick an einem Strick Ich hätte laut gedacht Die Erde sei flach Werd ich am Galgen hochgezogen Weiß ich wie schwer mein Arsch gewogen Noch ein lauter Schrei, ein Schrei, ein Schrei, ein Schrei Als Ketzer verdammt in die Hölle hinab Die Sterne am Himmel die waren mein Grab Die Schlinge zieht sich fest Gibt mir bald den Rest Werd ich am Galgen hochgezogen ... Sie predigen Wasser und trinken Wein Das sollte allen eine Lehre sein Um die Augen noch ein Tuch Dann ein lauter Fluch Werd ich am Galgen hochgezogen ...
|
A inquisição para mim
Um olhar maldito para uma corda Eu devia ter pensado alto A terra está se virando Se eu fosse atirado aos cavaleiros Eu saberia o peso de minha bunda Outro alto grito, grito, grito,grito Maldito como um herege no inferno As estrelas do paraíso estavam em minha lápide Os barulhos fortes Me darão descanço em breve Se eu fosse atirado aos cavaleiros... Eles gargarejam água e bebem vinho Esta deveria ser uma lição a todos Uma mancha de cegueira rodeando meus olhos E então uma maldição Se eu fosse atirado aos cavaleiros...
|
[editar]This Corrosion
|
Gimme the ring, kissed and told
Gimme something that I missed A hand to hold, wild and what it seems Kill the king, when love is the law And the we`ll turn round Gimme dream child And do you hear at all? Hey now, hey now nowsing This Corrosion to me Hey now, hey now nowsing This Corrosion to me Hey now, hey now nowsing This Corrosion to me Hey now, hey now now On daze like this In times like these I feel an animal deep inside Well, what do you say Living on if and if I tried Somebody got a song for me Hey now, hey now now ... Like a healing hand...
|
Me dê o anel, beijado e chorado
Me dê o que estou sentindo falta A mão para segurar, selvagem e o que parece Mate o rei, se o amor for a lei E então mudaremos de direção Me dê um sonho, criança E você ouve alguma coisa? Hei agora, hei agora agora, cante Esta corrosão para mim Hei agora, hei agora agora, cante Esta corrosão para mim Hei agora, hei agora agora, cante Esta corrosão para mim Hei agora, hei agora agora Confuso desse jeito Em horas como essas Sinto um animal dentro de mim Bem, o que você diz Vivendo da possibilidade e se eu tentasse, Alguém tem uma música para mim? Hei agora, hei agora agora... Como curar uma mão...
|
[editar]Santa Maria
|
Santa Maria,
Strela do dia, Mostra-nos via Pera Deus e nos guia Ca veer faze- los errados Que perder foran per pecados Entender de que mui culpados Son; mais per ti son perdõados
|
Santa Maria
Estrela do Dia Mostre-nos o caminho Para Deus e nos guie Você segue os errados e no céu o guia são os pecados Você compreende que eles são culpados Mas ainda assim os perdoa
|
[editar]Vänner Och Frände
|
Vänner och fränder de lade om rãd
Hur de skulle gifta bort sin fränka i ãr Uti rosen Lade om rãd Hur de skulle gifta bort sin fränka i ãr Dig vill giva en kungason till man Som haver mera guld än lille Roland haver land Uti rosen Kungason till man Som haver mera guld än lille Roland haver land Om lördan och söndan budet utgick Om mãndan och tisdan skull skãdas vad hon fick Uti rosen Budet utgick Om mãndan och tisdan skull skãdas vad hon fick Om onsdan och torsdan blandades vin Om fredan och lördan dracks hederdagen in Uti rosen Blandades vin Om fredan och lördan dracks hederdagen in De drucko i dagar de drucko i tvã Men inte ville bruden ãt sängarne gã Uti rosen Drucko i tvã Men inte ville bruden ãt sängarne gã De drucko i dagar de drucko i tre Men inte ville bruden ãt sängarne se Uti rosen Drucko i tre Men inte ville bruden ãt sängarne se Dã kom där in en liten sjödräng Och han var allt klädd uti blã kjortelen Uti rosen Liten sjödräng Och han var allt klädd uti blã kjortelen Han ställde sig vid bordet och talade sã Jag ser endast masterna som där gã Uti rosen Talade sã Jag ser endast masterna som där gã Sã lyster det Jungfrun ãt högan loftet gã Sã springer hon den vägen mot sjöastranden lãg Uti rosen Högan loftet gã Sã springer hon den vägen mot sjöastranden lãg Hon sprang uppã stenar hon sprang uppã tã Men aktade sig väl för böljorna de blã Uti rosen Sprang uppã tã Men aktade sig väl för böljorna de blã Sã bjödo de henne i skeppet in Och bjöd henne att dricka bãd mjöd och vin Uti rosen Skeppet in Och bjöd henne att dricka bãd mjöd och vin Jag ser jag ser pã dina vita fingrar smã Att vigselring ej suttit pã den förrän igãr Uti rosen Vita fingrar smã Att vigselring ej suttit pã den förrän igãr Jag ser jag ser pã dina guldgula hãr Att brudekrans ej suttit pã dem förrän igãr Uti rosen Guldgula hãr Att brudekrans ej suttit pã dem förrän igãr Jag ser jag ser pã dina snövita bröst Att de ej har varit nãgon smãbarnatröst Uti rosen Snövita bröst Att de ej har varit nãgon smãbarnatröst Och Jungfrun hon lägger sig vid lille Rolands sida Hon känner sig varken sorgsen eller kvida Uti rosen Lille Rolands sida Hon känner sig varken sorgsen eller kvida
|
Parentes e amigos se reunem
E a jovem este ano vai casar Florece a juventude Eles vão se reunir E a jovem vai casar Nós queremos casá-la com o filho de um rei Cuja riqueza não se iguá-la a do pobre Rolando Florece a juventude E a casaremos com um rei Cuja riqueza não se iguá-la a do pobre Rolando No sábado e domingo será divulgada a mensagem na terra Entre segunda e terça-feira deve-se mostrar quem ela arranjou Florece a juventude Divurar-se-á a mensagem na terra Entre segunda e terça-feira deve-se mostrar quem ela arranjou Na 4ª e na 5ª feira o vinho será preparado Entre a 6ª e o sábado o casamento será realizado Florece a juventude O vinho será preparado Entre a sexta e o sábado o casamento será realizado Eles bebem o dia todo, e ela bebe por dois Mas a noiva não quer ir para o quarto Florece a juventude Ela bebe por dois Mas não quer ir ao quarto. Eles bebem o dia todo e ela bebe por três A noiva não quer desarrumar a cama Florece a juventude Ela bebe por três Mas não quer desarrumar a cama. Lá vem um pobre marinheiro porta à dentro Ele tem a camisa azul desarrumada. Florece a juventude E lá vem um pobre marinheiro Com sua camisa azul desarrumada Ele vai para a mesa e fala Eu vejo, que a vela acenderá Florece a juventude E ele fala Eu vejo que a vela acenderá. E a jovem vai para o celeiro E toma o caminho mar abaixo. Florece a juventude Ela vai para o celeiro E toma caminho mar abaixo Ela saltou sobre a rocha e ela correu na ponta dos pés Formaram-se oito ondas por onde ela passou Florece a juventude Ela correu na ponta dos pés Formaram-se oito ondas por onde ela passou E ela foi acolhida a bordo do navio Recepcionaram-na com hidromel e vinho Florece a juventude Acolhida a bordo do navio Recepcionada com hidromel e vinho. Eu vejo, eu vejo que teus tenros dedos brancos Ainda não tem aliança Florece a juventude E seus tenros dedos brancos Ainda não tem aliança Eu vejo, eu vejo nos seus cabelos louros Que a coroa nupcial de ontem não está mais lá Florece a juventude Nos seus cabelos louros Aonde a coroa não mais está Eu vejo, eu vejo no seu busto, branco como a neve Que você tem uma criança escondida Florece a juventude No seu busto branco como a neve Que ainda tem uma criança escondida. E a jovem descansou ao lado do pobre Rolando Sentindo medo e preocupação Florece a juventude Ao lado do pobre Rolando Sentindo medo e preocupação
|
[editar]In Extremo
|
Du bist die Sonne die auf mich scheint
Du bist die Träne die für mich weint Du bist der Tropfen der mich tränkt Du bist das Feuer das mich lenkt Du bist die Sonne die auf mich scheint Du bist die Träne die für mich weint Du bist der Tropfen der mich tränkt Du bist das Feuer das mich lenkt In Extremo Du bist der Geist- an mich vererbt Du bist das Blut das mich bekehrt Du spielst die Harfen die für mich singen Du stößt die Hörner die für mich klingen Du bist der Geist- an mich vererbt Du bist das Blut das mich bekehrt Du spielst die Harfen die für mich singen Du stößt die Hörner die für mich klingen In Extremo Du bist der Neid der mich verzehrt Du bist das Weib das mich begehrt Du bist die Erde auf der ich steh Du bist der Weg auf dem ich geh In Extremo Du bist die Erde auf der ich steh Du bist der Weg auf dem ich geh
|
Você é o sol que brilha em mim
Você é a lágrima que chora por mim Você é a lâmina que finca a mim Você é o fogo que queima a mim Você é o sol que brilha em mim Você é a lágrima que chora por mim Você é a lâmina que finca a mim Você é o fogo que queima a mim In Extremo Você é a mente inquieta Você é o sangue que me converte Você toca a harpa que canta para mim Você assopra o chifre que soa para mim Você é a mente inquieta Você é o sangue que me converte Você toca a harpa que canta para mim Você assopra o chifre que soa para mim In Extremo Você é o mal que me consome Você é a mulher que me desola Você é o chão que eu piso Você é o caminho que eu sigo In Extremo Você é o chão que eu piso Você é o caminho que eu sigo
|
